قطار مي رود

تو مي روي

تمام ايستگاه مي رود

و من چقدر ساده ام

که سال هاي سال

در انتظار تو

کنار اين قطار رفته ايستاده ام

و همچنان

به نرده هاي ايستگاه رفته

تکيه داده ام !

قيصر امين پور _ کتاب ( دستور زبان عشق )

اين عشق ماندني

اين شعر بودني

 اين لحظه هاي با تو نشستن

 سرودني ست

اين لحظه هاي ناب

 در لحظه هاي بي خودي و مستي

 شعر بلند حافظ

از تو شنودني ست

اين سر نه مست باده

 اين سر که مست مست دو چشم سياه توست

 اينک به خاک پاي تو مي سايم

 کاين سر به خاک پاي تو با شوق سودني ست

تنها تو را ستودم

آنسان ستودمت که بدانند مردمان

محبوب من به سان خدايان ستودني ست

 من پکباز عاشقم از عاشقان تو

با مرگ آزماي

با مرگ اگر که شيوه تو آزمودني ست

 اين تيره روزگار

 در پرده غبار دلم را فروگرفت

تنها به خنده

يا به شکر خنده هاي تو

گرد و غبار از دل تنگم زدودني ست

 در روزگار هر که ندزديد مفت باخت

من نيز مي ربايم

اما چه ؟

 بوسه بوسه از آن لب ربودني ست

تنها تويي که بود و نمودت يگانه بود

 غير از تو هر که بود هر آنچه نمود نيست

بگشاي در به روي من و عهد عشق بند

 کاين عهد بستني اين در گشودني ست

اين شعر خواندني

 اين شعر ماندني

 اين شور بودني

اين لحظه هاي پرشور

 اين لحظه هاي ناب

اين لحظه هاي با تو نشستن

سرودني ست 

^{عشق يعني خاطرات بي غبار}

^{دفتري از شعر و از عطر بهار}

^{عشق يعني يك تمنا ، يك نياز}

^{زمزمه از عاشقي با سوز و ساز}

^{عشق يعني چشم خيس مست او}

^{زير باران دست تو در دست او}

^{عشق يعني ملتهب از يك نگاه}

^{غرق در گلبوسه تا وقت پگاه}

^{عشق يعني عطر خجلت ....شور عشق}

^{گرمي دست تو در آغوش عشق}

^{عشق يعني "بي تو هرگز ..."پس بمان}

^{تا سحر از عاشقي با او بخوان}

^{عشق يعني هر چه داري نيم كن}

^{از برايش قلب خود تقديم كن}

در گلويم مثل بغضي شده اي

در سکوتم باران

در صدايم دريا

زير باران صدايم به ترنم ماني

زير امواج صدايم به تلاطم خواني

بر لبم خنده تلخي شده اي

در دو چشمم غم ناب

در فراسوي خيالم با تو من مي رويم

که شبيه گل ياسي

گرم و با احساسي

واژه اي پر رازي

و "چه" را جوئيدن

تو مرا آغازي

با تو انديشه من گرم هزاران پرسش

تو به من ميگويي که فقط بايد رفت

به دلم نزديکي

با دلم جوري و از من دوري

تو که نزديکتر از پيرهنم

ا ز "تو" سرشار شده اين بدنم

از چه بايد که شوم دور ز تو؟

من که از فراق تو ميشکنم . . .

اي مرا آزرده از خود، گر پشيماني بيا

 نغمه هاي ناموافق گر نمي خواني بيا

 تا که سر پيچيدي از راه وفا گفتم برو

جز وفا اکنون اگر راهي نمي داني بيا

يک نفس با من نبودي مهربان اي سنگدل

زان همه نامهرباني گر پشيماني بيا

تاب رنجوري ندارم در پي رنجم مباش

گر نمي خواهي که جانم را برنجاني بيا

خود تو داني دردها بر جان من بگذاشتي

تا نفس دارم اگر در فکر درماني بيا

دشمن جانم تو بودي درد پنهانم ز توست

با همه اين شکوه ها گر راحت جاني بيا ...

امشب به ياد تک تک ِ شب ها دلم گرفت
در اضطراب کهنه ي غم ها ، دلم گرفت 
انگار بغض تازه اي از نو شکسته شد
در التهاب ِ خيس ِ ورق ها ، دلم گرفت !
از خواندن تمام خبر ها تنم بسوخت ...
از گفتن تمام غزل ها دلم گرفت ...
در انتظار تا که بگيرم خبر ز تو ...
در آتش ِ گرفته سراپا... دلم گرفت !
متروکه نيست خلوتِ سرد دلم ولي
از ارتباطِ مردم ِدنيا دلم گرفت !!
يک رد ِ پا که سهم ِ من از بي نشاني است!
از رد ِ خون که مانده به هر جا ، دلم گرفت
اينجا منم و خاطره هايي تمام تلخ
اقرار ميکنم درآمدم از پا ... دلم گرفت ...
مي خواستم ببوسمت از اين ديار دور
مي خواستم ببوسمت اما دلم گرفت
نه اينکه فکر کني دل ، از تو کنده ام !
يا اينکه از محال ِ تمنا دلم گرفت !
از لحظه اي که هق هق ِ هر روزه ي مرا
بگذاشتي به روي دو لب ها ، دلم گرفت
از لحظه اي که هر دو نگاهم اسير شد
در امتداد هيچ ِ قدم ها دلم گرفت
از لحظه اي که خيس شدم در خيال تو
آن دم که تنگ شدند نفس ها دلم گرفت
ازين که باز تو نيستي کنار من
ازين که باز خسته و تنها ... دلم گرفت
مي خواهمت که بار  ِ دگر گرم تر ز پيش
مي خواهمت ببوسمت اما دلم گرفت !
تکرار مي کنم اين سطرهاي کهنه را ...
تکرار مي کنم که خدايا !! دلم گرفت !

روزگار خوش گذشته دوران شيرين کودکي بازيهاي کودکانه دوستي ها دعواها قهرها و باز هم آشتي و بازي زبايي دنياي کودکان آنچنان است که بزرگسالان پس گذر سالها از کودکيشان با ديدن بازي کودک دلبند خود به ياد دوران کودکي افتاده وبارها از آن دوره با آه وافسوس ياد مي کنند پس چه بهتر که امروز با مهر ومحبت درحق فرزندانمان ايام کودکيشان را شيرين وسراسر خاطره کنيم... ادامه دارد روزگار خوش گذشته دوران شيرين کودکي بازيهاي کودکانه دوستي ها دعواها قهرها و باز هم آشتي و بازي زبايي دنياي کودکان آنچنان است که بزرگسالان پس گذر سالها از کودکيشان با ديدن بازي کودک دلبند خود به ياد دوران کودکي افتاده وبارها از آن دوره با آه وافسوس ياد مي کنند پس چه بهتر که امروز با مهر ومحبت درحق فرزندانمان ايام کودکيشان را شيرين وسراسر خاطره کنيم... ادامه دارد

چشمامو رو هم میذارم و تورو بیادم میارم
دوباره دست ت میدن اونا
تورو به هم نشون میدن اونا
کم میارم آخه تورو
تورو بیادم میارمو
دنیا دیگه مث تو نداره
نداره نه می تونه بیاره
دلا همه بیقراره عشقن
اما عشقه که واسه بی قراره
هیشکی مثل تو نمیتونه
نمیتونه قلبمو بخونه
بگو بگو کدوم خیابونه
که منو به تو میتونه برسونه؟
نه...
نداره دنیا مثل تو... مثل تو...
نداره دنیا مثل تو... مثل تو...
دنیا دیگه مث تو نداره
نداره نه می تونه بیاره
دلا همه بیقراره عشقن
اما عشقه که واسه بی قراره